نهمين شماره نشريه كهرنگ چاپ و منتشر گرديد .

عناوين مطالب شماره مرداد و شهريور 85 نشريه به شرح ذيل مي باشد :

·     مي دانيم يا نمي دانيم – سخن سردبير – اقبال صالحي

·     كاوه آهنگر در مشهد كاوه  - استاد عبدالعلي خسروي

·     رضاشاه و فروپاشي قدرت عشاير بختياري – قسمت سوم

·     زن در ايران باستان – مرتضي امامي

·     ايذه ، منگشت ، كول فره – گودرز رزمگاه

·     مجلس شوراي ملي ، دستاورد فاتحان تهران – مازيار عيسوند محمودي

·     تقديرنامه ، حكايت بختياري ، ضرب المثل بختياري

·     زمان در پنداره هاي مردم بختياري – استاد عباس قنبري

·     وضعيت فرهنگي مسجد سليمان – حسين مددي – قسمت آخر

·     توصيف لرها از زبان مدام ژان ديولافوا – سلطانعلي شالوئي

·     كوهرنگ و زاينده رود – طاهره كريمي

·     شعر بختياري – ثريا زنديار

·     عليداد رستم بختياري – بابك زاهدي زنگنه

·     خاطره اي از سردار اسعد بختياري

·     ولات خومون ، معرفي منطقه انديكا – حسين چراغيان

·     خليج فارس – حسين صالحي نيا

·     وجه تسميه برخي طوايف بختياري – علي بهرامي آستركي

·     نقد و نظر – احمدرضا عبدالهي

اشعار فارسي و گويشي شماره نهم نشريه كهرنگ از اين قرار مي باشند :

·     شعر حافظ و ياد ايذه

·     تيشه فرهاد – مرحوم داراب افسر بختياري

·     غزل گويشي بختياري – مرحوم داراب افسر بختياري

·     مرثيه اي زود هنگام – فيض الله طاهري اردلي

·     ايرون – فريده چراغي

·     منجق – بيژن حسيني

·     ياد آن شير پيا – عباس عيديوندي

·     گوو خووه ، فاميل خووه – علي سلحشور  

·     در شعرم طلوع كن – وحيد خليلي

·     دو شعر نو از سميرا خيرانديش و منصور ململي

·     براي دختران ايلياتي – غلامعلي آستركي

·     شير داتون – عباسقلي نيك منش

·     زادنامه مكوندي – مهران فرزانفر

 اينك « تيشه فرهاد » مرحوم داراب افسر بختياري و       « ايرون » فريده چراغي را با هم مرور مي كنيم .  

*****

خبر مردن فرهاد به شيرين چو رسيد

نه غمين شد نه به پا كـرد عزاداري را

گفت : فرهاد من ار مرد وفـادار نبـود

تيشه آموخت به او رسـم وفـاداري را

سخنـي گفت كه در دفتـر ايام بمـانـد

سخن مـردن فرهـــاد و ستمكـاري را

تيشه شد خنجر و تا پهلوي شيرين بدريد

گفت آموز تو هم شيـوه غمخـواري را

افسر از چرخ يقين است ستم مي بيند

هر كسي پيشه كنـد رسم جفـاكاري را

***

سر و جون فداي ايرون كه هميشه سر فرازه

چه هَمس نقش و نگاره پر لاله  پر نازه

گل اَفتو بِنيَر سَوز اكنه وُر سر بونِس

ايوَنه به زير تيگس كيش سوري سر شونس

به شمالس ابليوِه اَو درياي خزرنه

اي طرف تر به لرستون اَو درياچه گُهرنه

يه طرف پر ز چَويلِ يه طرف حشك و سرما

اي طرف پر ز بَليط او طرف تر پر حُرما

غيرت مردم ايران به خدا چي موج دريا

ز شهيدون سر فرازيم پر لاله دشت و صحرا

كرد و ترك هم بلوچن من اي كشور ايرون

لُر گپ  لُر كوچيره هَمسون هُمدل و هُم جون

نُوم ايرون چه بلنده به وجود بختياري

كه به مردي و شجاعت چه گپه چه سردياري

مندير ديدار و نظر خوانندگان گرامي مي مانيم